Hij danste en schreeuwde het uit toen hij het nieuws kreeg. Daarna belde hij zijn moeder, vervolgens zijn zus. Marlon krijgt voor het eerst in lange tijd zijn eigen huis. ‘Een plek die echt volledig van mij is.’

Hij kwam van ver, zo vertelt hij zelf. In november 2024 kwam Marlon bij Humane Zorg terecht met een forensische zorgindicatie. ‘Ik had veel meegemaakt en was gewoon heel boos. Ik had veel negatieve gevoelens en had moeite om mezelf open te stellen.’

Marlon kreeg een studio toegewezen en ging een zorgtraject in. Hij kreeg behandeling van een psychoog en een persoonlijk begeleider, die er altijd voor hem was. Met hem had hij elke week een afspraak op hetzelfde moment, soms gewoon om even te kunnen ventileren. Marlon ontdooide, het wantrouwen verdween. Het besef groeide dat Humane Zorg er voor hem was.

De wekelijkse gesprekken met de begeleider maakten plaats voor sessies met de psycholoog, die hem verder hielpen. ‘De psycholoog van Humane Zorg heeft me goed geholpen. Iedereen in het team heeft me goed geholpen’, vertelt Marlon. ‘Ze hielpen mij om mijn hoofd erbij te houden. Ik heb kunnen herstellen van dingen waarmee ik zat.’

Marlon was altijd al een harde werker. Hij had geen schulden en betaalde al zijn rekeningen zelf. Wat hij vooral nodig had, was nabijheid’, vertelt zijn begeleider bij Humane Zorg.

Het gaat goed met Marlon. Hij heeft inmiddels meerdere bedrijfjes opgericht, waar hij al zijn tijd en energie in stopt. Zijn harde werken werd in maart dit jaar beloond met het nieuws van een eigen woning:  een driekamerappartement in Delfshaven waar ook zijn dochtertje kan blijven slapen.

‘Het is een hele mooie plek in een rustige buurt, precies wat ik wilde. De studio waar ik nu woon is ook mooi, maar ik kan hier bijvoorbeeld niet mijn dochtertje ontvangen. Dat kan in mijn eigen woning wel. Ze krijgt haar eigen kamer’, vertelt Marlon enthousiast.

De sleutel heeft hij al, maar er moet nog van alles gebeuren. ‘Het is wel even druk hoor, ik ben met van alles bezig en nu komt daar ook nog een verhuizing bij. Maar ik ben er wel echt 100 procent klaar voor. Het leven gaat voor mij nu pas beginnen. Ik kan nu echt iets gaan opbouwen. Dat geeft me rust.’

‘Het belangrijkste is blijven geloven en niet opgeven’, wil hij meegeven aan anderen die in een soortgelijke situatie verkeren. ‘Gewoon door blijven gaan en weten dat je goede mensen achter je hebt staan. Vertrouw op de mensen om je heen en dan komt het allemaal wel goed.’