Niet lang geleden was hij zelf cliënt bij Humane Zorg, nu werkt hij als ervaringsdeskundige. ‘Het is veel meer dan je eigen verhaal vertellen’, zegt Marcel van der Bos. ‘Wat ik over mezelf heb geleerd, is onderdeel geworden van mijn gereedschapskist.’
Hij heeft net de telefoon opgehangen met de toezichthouder van zijn client. ‘Mijn eerste eigen cliënt’, vertelt hij trots. ‘Het is allemaal zo snel gegaan.’ Marcel werkt nu ruim 7 maanden bij Humane Zorg. Officieel als stagiair, want hij is nog in opleiding, maar deze rond hij deze maand af. ‘Eigenlijk voelde het vanaf de eerste dag als een volwaardige baan.’
Als ervaringsdeskundige vervult Marcel een soortgelijke rol als de begeleiders. Toch is de invulling van die rol is net even anders. Hij heeft andere, verfrissende inzichten. Hij begrijpt context, herkent patronen en staat gemakkelijk naast de cliënt, zullen zijn collega’s vertellen. Maar dit is niet zomaar tot stand gekomen door zijn ervaring, vertelt Marcel. ‘Ik heb een opleiding ervaringskundige gedaan. Hier leerde ik eerst heel veel over mezelf, voordat ik deze kennis toe kon passen op anderen.’
Hij is open over zijn verleden. Hij kwam bij Humane Zorg terecht na een veroordeling. ‘Ik had mijn emoties niet onder controle. Ik werd heel snel boos. Humane Zorg oordeelde niet maar bood ondersteuning. Dat heeft me enorm geholpen. Ik kreeg veel positieve feedback, waardoor ik steeds meer mijn eigen ding ging doen. Ik ging werken, kreeg een eigen woning en vond emotionele rust. Op dat punt vroeg ik mezelf: wat wil ik nu echt? En wat heb ik daarvoor nodig?’
‘Jij kan verbinding maken waar anderen dat niet kunnen’
Het was zijn begeleider bij Humane Zorg die in Marcel een zorgpersoon zag. ‘Jij kan verbinding maken waar anderen dat niet kunnen’, had ze gezegd. Marcel meldde zich aan bij Howie de Harp, een opleidingsinstituut voor ervaringsdeskundigen. ‘De opleiding begon met een emotionele reis. We moesten onze eigen emoties leren herkennen, zodat we deze konden inzetten als gereedschap. Die aanpak sprak me echt aan.’
Marcel leerde over triggers. Als hij boos was, onderzocht hij waar het vandaan kwam. Hij leerde dat hij niet naar de ander moest kijken, maar naar zichzelf. ‘Waarom triggert dit mij?’, vroeg hij zichzelf dan af. ‘Zo werd ik me heel erg bewust van mijn eigen regie. De oplossing ligt niet bij de ander, maar bij mij. Ik geloof hier echt in.’
Hij leerde ook dat iedereen recht heeft op zijn eigen verhaal. ‘Als ervaringsdeskundige zeg je niet: ‘oh, dat heb ik ook meegemaakt’, want dan neem je iemand zijn verhaal af. Je luistert en misschien laat je op een subtiele manier blijken dat je echt snapt wat hij bedoelt. Bijvoorbeeld door bepaalde termen te gebruiken die alleen gedetineerden kennen.’
Met een volle gereedschapskist kon hij zo aan de slag bij Humane Zorg. ‘Wat ik geleerd had, was een deel van mezelf geworden en dat kon ik nu gebruiken. Al vanaf de eerste week kon ik mee het werkveld in. Het voelde echt goed, alles vloeide hier samen.’
Nu hij op het punt staat zijn opleiding af te ronden, heeft hij alweer een volgend plan. Hij wil zich inschrijven voor de hbo-opleiding social work. ‘Om mezelf compleet te maken. Ik wil nog meer kennis opdoen.’ Ook dan zou Marcel dolgraag bij Humane Zorg blijven werken. ‘Humane Zorg zet mensen in hun kracht, dat is echt belangrijk. Humane Zorg is de bom!’